Emilebilir ve Emilmeyen Sütürler

İki terim aslında neyi tanımlar

Sınıflandırma, materyal dokuya girdikten sonra ona ne olduğuyla ilgilidir. Emilebilir bir sütür vücut tarafından degrade edilir — sentetik emilebilirler hidrolizle, yani su polimer zincirlerini kırarak; katgüt ise kolajeninin enzimatik parçalanmasıyla — ta ki ondan geriye hiçbir şey kalmayana dek. Emilmeyen bir sütür bu sürece direnir; bu yüzden yerinde bırakıldığı sürece kalır.

Terimler dayanım ya da kalite hakkında doğrudan hiçbir şey söylemez. Her iki grup da kullanım anında aynı farmakope boyut ve asgari dayanım ölçeklerine göre üretilir ve her ikisi de monofilaman ve örgülü konstrüksiyonları içerir. Fark ancak implantasyondan sonra, zaman geçtikçe görünür hâle gelir.

Dayanım kaybı ile emilim farklı takvimlerdir

Emilebilir bir sütür, kaybolmadan çok önce dayanımını yitirir. Polimer zincirleri koptukça önce gerilme dayanımı düşer; materyalin kendisi daha sonra, bazen çok daha sonra uzaklaştırılır. Klinik açıdan önemli olan birinci dönemdir — sütürün yarayı ne kadar süre bir arada tuttuğu — ve bu, materyalin ne kadar süre kaldığından farklı bir ölçüdür.

Emilebilir sütürlerin yalnızca ne kadar dayandıklarına göre değil, dayanım koruma profillerine göre karşılaştırılmasının nedeni budur. İki materyal benzer zaman ölçeklerinde kaybolabilir, ama yarayı çok farklı sürelerle destekleyebilir. Her ürünün profili kendi kullanım talimatlarında belirtilir; eriyen dikişlerin ne kadar sürede eridiği bu ayrımı daha ayrıntılı açıklar.

Emilmeyen her zaman kalıcı dayanım demek değildir

Emilmeyen, materyalin akıbetini tanımlar; dayanımının hiç değişmeyeceğinin güvencesi değildir. Polipropilen ve poliester dokuda fiilen stabildir; ancak poliamid (naylon) uzun bir süre boyunca kademeli olarak dayanım kaybeder ve emilmeyen olarak sınıflandırılan ipek giderek zayıflar ve sonunda parçalanabilir.

Pratikte ayrım yine de geçerlidir: emilmeyen bir sütür, yarayı dokunun iyileşmesi için gerekenden çok daha uzun süre destekler ve kendiliğinden kaybolmaz. Deride, yara yeterli dayanım kazandığında alınır; gömülü olduğunda ise doku tarafından kapsüllenerek yerinde kalır. Tek tek materyaller emilmeyen sütürler başlığı altında ele alınır.

Emilebilir sütürlerin kullanıldığı yerler

Emilebilir sütürler, görece hızlı iyileşen dokulara ve almanın pratik olmadığı ya da mümkün olmadığı yerlere uygundur: derinin altında kapatılan derin katmanlar, mukoza, gastrointestinal kanal ve subkutiküler cilt kapatma. Hiçbir şeyin alınması gerekmediğinden dikiş alma vizitini de ortadan kaldırırlar; bu, çocuklarda ve ulaşılması güç yaralarda önemlidir.

Ödünleşim, desteğin sınırlı olmasıdır. Emilebilir bir sütür, dayanımı en az dokunun kendi dayanımını yeniden kazanması için gereken süre kadar sürecek biçimde seçilir — hızlı iyileşen bir doku kısa destekli bir materyalle yetinebilir, yavaş iyileşen bir doku ise uzatılmış destekli bir materyal gerektirir. Başlıca emilebilir materyaller emilebilir sütürler nedir? içinde tanıtılır.

Emilmeyen sütürlerin kullanıldığı yerler

Emilmeyen sütürler, bir dokunun bir emilebilirin sağlayabileceğinden daha uzun süre ya da süresiz desteğe ihtiyaç duyduğu yerlerde kullanılır: vasküler anastomozlar, tendon ve ligament onarımı, bazı fasya ve fıtık onarımları, protez materyalin fiksasyonu ve kardiyak girişimler. Sütürün iyileşmeden sonra alındığı ve kalıcılığının sorun olmadığı cilt kapatmada da yaygın olarak kullanılırlar.

Gömülü olduklarında kalıcılıkları aynı zamanda başlıca dezavantajlarıdır: kalıcı bir yabancı cisim yerinde kalır ve örgülü bir emilmeyen sütür, enfeksiyon gelişirse bakteri barındırabilir. Gömülü kullanımda monofilaman emilmeyenlerin çoğu zaman tercih edilmesinin bir nedeni budur — monofilaman ve örgülü sütürler içinde açıklandığı gibi, konstrüksiyon emilebilirlik kadar önemlidir.

Seçim nasıl yapılır

Karar bir kurala değil dokuya göre verilir. Sorular şunlardır: doku dayanımını yeniden kazanmak için ne kadar süreye ihtiyaç duyar, sütür alınabilir mi ya da alınacak mı, kapatma ne kadar gerilim taşır ve materyal o ortamda nasıl davranır — örneğin kontamine alanlar monofilamanları öne çıkarır. Materyalin dokuyla eşleştirilmesi dokuya göre sütür seçimi içinde ele alınır.

Herhangi bir ürünün onaylı endikasyonları kendi kullanım talimatlarında tanımlanır ve pazarlar arasında farklılık gösterir; bu yüzden buradaki karşılaştırma geneldir. Bir spesifikasyonu okumak için bir çerçevedir, belirli bir hasta için bir öneri değildir.

Klinisyenlerin seçim sırasında değerlendirdikleri

Dokunun iyileşme süresi

Destek, en az dokunun kendi dayanımını yeniden kazanması için gereken süre kadar sürmelidir; yavaş iyileşen doku, seçimi uzatılmış destekli bir emilebilire ya da emilmeyen bir sütüre doğru iter.

Sütürün alınıp alınmayacağı

Alma pratik değilse — gömülü katmanlar, erişilemeyen bölgeler, bazı pediatrik kapatmalar — emilebilir bir sütür bunu tümüyle ortadan kaldırır.

Kapatma üzerindeki gerilim

Yüksek gerilimli kapatmalar sürekli destek gerektirir; bu da seçimi daha uzun süre tutan materyallerle sınırlar.

Enfeksiyon ve kontaminasyon

Kontamine alanlarda konstrüksiyon önemlidir: emilebilir olsun ya da olmasın monofilamanlar, bakterilere örgülerden daha az yüzey sunar.

Uzun süreli varlık

Gömülü bir emilmeyen sütür kalıcı olarak yerinde kalır; kalıcı bir yabancı cismin istenmediği yerlerde emilebilir bir sütür tercih edilir.