Sütür İğneleri

İğne, cihazın yarısıdır

Bir sütür tek bir ürün olarak satılır ve aslında birbirine bağlanmış iki şeydir. İplik bir materyal sorusudur — neyden yapıldığı ve sonunda ne olduğu. İğne ise mekanik bir sorudur — ipliğin dokudan nasıl taşındığı ve nerede döndürülebildiği.

Bunlar farklı gerekçelerle belirlenir; bu sayfanın pratik amacı da budur. Aynı poliglaktin onlarca iğneyle sunulur, çünkü materyal kararı ile iğne kararı birbirinden bağımsızdır. Bir materyale karar vermiş olan klinisyen henüz bir iğneye karar vermiş değildir.

Ayrı ayrı belirtilen üç bölge

Cerrahi iğne tek parça çeliktir, ancak üç bölge olarak tanımlanır ve bu bölgeler farklı soruları yanıtlar.

Uç, tepe geometrisidir: iğnenin önündeki dokuyu nasıl ayırdığı. Gövde, uç ile diğer uç arasındaki bölümdür — kavisi taşır ve iğne tutucunun kavradığı kısımdır. Pres, ipliğin içine geçirildiği uçtur.

Bunları ayrı ayrı adlandırmak bir titizlik meselesi değildir; bir iğnenin sipariş ediliş biçimidir. Bir kod; bir uç geometrisi, bir kavis ve bir uzunluk bildirir ve bu üçü hem birbirinden hem de bağlı sütür materyalinden bağımsız olarak belirlenir. Aynı poliglaktinin onlarca farklı iğne koduyla karşımıza çıkmasının nedeni budur.

Presleme ve deliğin işlevi

Modern sütürler preslidir: iğnenin ucuna bir delik açılır ve iplik bu deliğin içine kapatılır; böylece iğne ile sütür tek ve sürekli bir birim oluşturur. Bir iğne gözü ve geçirilecek bir şey yoktur.

Bu delik, iplik yerleştirilmeden önce tavlanır — yani ısıl işlemle yumuşatılır. İğne gövdesi sertleştirilmiş çeliktir; sertleştirilmiş bir delik, sütürün üzerine sıkıştırıldığında kapanmak yerine çatlardı. Dolayısıyla aynı iğnenin iki ucu bilinçli olarak farklıdır: şeklini koruması gereken yerde sert, deforme edilmesi gereken yerde yumuşak.

Presli bir sütürün eski adı atravmatiktir; bu ad, arkasından dokuya ikiye katlanmış bir iplik sürükleyen gözlü iğneyle karşılaştırmadan gelir.

Uçlar

Uç, iğnenin dokudan nasıl geçtiğini belirler ve bunun yalnızca iki yanıtı vardır: dokuyu iterek aralamak ya da kesmek.

Konik uç kesitte yuvarlaktır ve bir tepeye doğru incelir. Geçerken dokuyu iterek aralar, lifleri koparmak yerine ayırır. Kesici uç üçgendir ve bir kesici kenar taşır. Künt uç ise yuvarlak kesitli ve yuvarlatılmış tepelidir.

Yukarıdaki kesitlerin en açık şekilde ortaya koyduğu ayrım, adların gizlediği ayrımdır. Konvansiyonel kesici ile ters kesici uçların ikisi de üçgendir ve ikisi de keser. Farklı olan, kesici kenarın nerede olduğudur. Konvansiyonel kesici bir iğnede kenar kavisin iç tarafında, yani konkav yüzdedir. Ters kesici bir iğnede ise dış tarafta, konveks yüzde, kavisin merkezinden uzağa bakacak şekilde yer alır. Kesitteki bu tek fark, ikisi arasındaki ayrımın tamamıdır; adların bu kadar kolay karışmasının ve geometriye ezberlemek yerine bakmanın anlamlı olmasının nedeni de budur.

Bunlardan hangisinin hangi dokuya ait olduğu klinik bir değerlendirmedir ve onaylı kombinasyonlar kullanım talimatlarında yer alır.

Kavis

İğne kavisi, bir dairenin kesri olarak verilir — 1/4, 3/8, 1/2, 5/8 — ya da düz.

Yay, iğnenin mevcut alanda dokudan nasıl döndürülebileceğini belirler. Bir iğne, kendi yayının merkezi etrafında döndürülerek ilerletilir; dolayısıyla kavis, hem tepenin izlediği yolu hem de dönüşü tamamlamak için bileğin ihtiyaç duyduğu alanı belirler. Daha sığ bir yay daha geniş ve daha düz bir yol tarar; daha dar bir yay ise daha küçük bir alan içinde geri döner. Dar veya derin bir cerrahi alan, ne kadar kavisin kullanılabilir olduğunu sınırlar; düz bir iğne ise döndürülmez, itilir.

Kavis, uç geometrisinden ve iplikten bağımsızdır: yukarıdaki uçların herhangi biri bu yayların herhangi biriyle sunulabilir — bir kodun her ikisini de bildirmesinin nedeni tam olarak budur.

Çelik

İğneler iki aileden paslanmaz çelikle üretilir: 300 serisi ve 420 serisi. Bunlar farklı alaşımlardır ve ısıl işleme farklı karşılık verirler; bir iğne yelpazesinin tek bir aileye karar kılmak yerine her ikisini de kullanmasının nedeni budur. İki alaşım ailesi arasındaki fark başlı başına bir konudur.

Bu fark soyut değildir: presslemeyi mümkün kılan şeydir. Deliğin bir ipliğin üzerine kapatılabilecek kadar yumuşatılması, iğnenin geri kalanının ise kavisini koruyacak kadar sert kalması gerekir; dolayısıyla tek bir iğne, uzunluğu boyunca bilinçli olarak türdeş değildir — ve bir alaşımın bu işleme nasıl karşılık verdiği, belirli bir iğnenin hangi aileden geldiğini belirler.

Uzunluklar 420 serisinde 16 mm ila 90 mm, 300 serisinde 30 mm ila 50 mm arasındadır. Şekillendirmeden sonra iğneler elektro-parlatılır — elektrokimyasal bir yüzey bitirme adımı — ve silikonlanır. Her ikisi de bitmiş şekle uygulanan yüzey işlemleridir, alttaki alaşımda bir değişiklik değildir.

Dolphin Sutures iğneleri, sütür yelpazesini de üreten Futura Surgicare Pvt Ltd tarafından üretilmektedir.

Belirli bir üründeki iğnenin bulunması

Bir iğne aynı anda üç şeyle belirtilir — ucu, kavisi ve uzunluğu — ve bir ürün kodu üçünü birden bildirir. Her ürün sayfası bir sipariş tablosu taşır ve tablodaki her kod, o kodla birlikte verilen iğne profilini ve iğne uzunluğunu verir.

Bu tablo, “bu sütürle hangi iğne geliyor” sorusunun yanıtıdır. Bu sayfa ise “seçenekler nelerdir ve neden vardır” sorusunun yanıtıdır — ve iki soruyu ayrı tutmakta yarar vardır, çünkü bir kod neyin tedarik edildiğine ilişkin bir olgudur; geometriler arasındaki seçim ise cerraha ve kullanım talimatlarına ait klinik bir değerlendirmedir.