ไหมเย็บ เทียบ ลวดเย็บ เทียบ กาวติดเนื้อเยื่อ

สี่วิธีที่ใช้ปิดแผลตามปกติ

ไม่ว่าจะใช้วิธีใด เป้าหมายก็เหมือนกัน คือนำขอบแผลเข้ามาชิดกันและยึดไว้ ณ ที่นั้น โดยไม่มีแรงตึงหรือช่องว่าง จนกว่าเนื้อเยื่อจะหายพอที่จะรับตัวเองได้ มีสี่ทางเลือกที่ทำเช่นนี้ในทางปฏิบัติประจำวัน และต่างกันน้อยกว่าที่ผลลัพธ์บ่งบอก คือต่างกันที่วิธีการทำมากกว่าสิ่งที่ทำได้

ไหมเย็บเย็บขอบแผลเข้าด้วยกันด้วยเข็มที่ร้อยไหม ลวดเย็บผิวหนังเชื่อมขอบแผลด้วยลวดโลหะที่ดัดขึ้นรูป กาวติดเนื้อเยื่อ — กาวติดผิวหนังชนิดไซยาโนอะคริเลต — ถูกทาลงบนขอบแผลที่ชิดกันแล้วแข็งตัวเป็นแผ่นฟิล์มยืดหยุ่นที่ยึดขอบแผลจากผิว ส่วนแถบปิดแผลชนิดกาวเป็นเทปเสริมแรงบาง ๆ ที่วางพาดขวางแผล

สองวิธีแรกเป็นการปิดแบบทำงานที่ผ่านเข้าไปในหรือทะลุผิวหนัง ส่วนสองวิธีหลังทำงานจากผิวเท่านั้น ความแตกต่างนั้นเดินทางผ่านทั้งการเปรียบเทียบนี้ วิธีที่ทำงานบนผิวนั้นรวดเร็วและไม่ใช้เข็ม แต่รับแรงตึงได้น้อย ในขณะที่ไหมเย็บและลวดเย็บรับภาระได้แต่ต้องใช้เวลา

ไหมเย็บ: ทางเลือกตั้งต้นที่ปรับได้

ไหมเย็บเป็นทางเลือกที่หลากหลายที่สุดและเป็นมาตรฐานอ้างอิงที่ใช้ตัดสินวิธีอื่น เข็มที่ร้อยไหมช่วยให้ผู้ทำวางแต่ละฝีเข็มได้อย่างแม่นยำ กำหนดแรงตึงด้วยมือ และปิดเป็นชั้น ๆ — ไหมชั้นลึกรับภาระ ไหมที่ละเอียดกว่าจัดแนวผิว — แทบไม่มีเนื้อเยื่อ ความลึก หรือแรงตึงใดที่เลือกไหมมาให้ไม่ได้ จึงเป็นเหตุที่ส่วนที่เหลือของการตัดสินใจเลือกเป็นเรื่องว่าจะใช้ไหมแบบใด มากกว่าว่าจะเย็บหรือไม่

การควบคุมนั้นก็เป็นราคาที่ต้องจ่ายด้วย การเย็บช้ากว่าและขึ้นกับผู้ทำมากกว่าทางเลือกอื่น และไหมไม่ละลายที่ผ่านผิวหนังต้องถูกตัดออกภายหลัง เส้นไหมเป็นเส้นเดี่ยวเรียบหรือเป็นเส้นถักเปลี่ยนวิธีที่มันจัดการและผูกปม — อธิบายไว้ในไหมเส้นเดี่ยวกับไหมถัก — และการวางเป็นฝีเข็มแยกหรือต่อเนื่องเปลี่ยนวิธีที่แรงตึงถูกกระจาย กล่าวไว้ในการเย็บแบบแยกและต่อเนื่อง

ลวดเย็บ: ความเร็วบนผิวหนังที่ยาว ตรง และแรงตึงสูงกว่า

ลวดเย็บผิวหนังแลกการควบคุมที่ละเอียดของไหมเย็บกับความเร็วและความสม่ำเสมอ ลวดที่ดัดขึ้นรูปแต่ละอันถูกวางในเวลาเพียงเศษเสี้ยวของฝีเข็มและให้แรงตึงที่ทำซ้ำได้ แผลผ่าตัดยาวและตรงจึงปิดได้เร็วและสม่ำเสมอ นั่นทำให้ลวดเย็บเป็นทางเลือกที่พบบ่อยบนหนังศีรษะ ลำตัว และแขนขา และในการผ่าตัดกระดูกและการผ่าตัดแผลยาวอื่น ๆ ที่นาทีของเวลาปิดแผลมีความสำคัญ การทดลองที่รวมผลกันพบเสมอว่าลวดเย็บวางได้เร็วกว่าไหมเย็บอย่างวัดได้

สิ่งที่แลกไปคือความแม่นยำและความสวยงาม ลวดเย็บไม่อาจตามขอบที่โค้งหรือไม่สม่ำเสมอได้อย่างฝีเข็ม นูนขึ้นเหนือผิว และเหมาะน้อยกว่ากับใบหน้าหรือบริเวณอื่นที่แผลเป็นปรากฏ หลักฐานเรื่องการติดเชื้อของแผลนั้นปนกันและขึ้นกับหัตถการ มากกว่าจะเอนไปด้านเดียว — ดูการทบทวนของ Cochrane ด้านล่าง การนำออกต้องใช้ที่ถอดเฉพาะของมันที่ดัดเปิดลวดแต่ละอัน ไม่ใช่ใบมีด ดังที่อธิบายไว้ในลวดเย็บผิวหนัง เครื่องเย็บ และที่ถอด

กาวติดเนื้อเยื่อ: รวดเร็ว ไม่ใช้เข็ม สำหรับผิวที่แรงตึงต่ำ

กาวติดเนื้อเยื่อเป็นกาวไซยาโนอะคริเลตที่ทาลงบนขอบแผลที่ถูกยึดให้ชิดกันแล้ว มันพอลิเมอไรซ์ภายในไม่กี่วินาทีเป็นแผ่นฟิล์มยืดหยุ่นทนน้ำที่เชื่อมผิว แล้วหลุดลอกออกไปเองเมื่อผิวชั้นนอกผลัดเปลี่ยน — จึงไม่มีเข็ม ไม่มีการฉีด และไม่มีนัดตัด บนแผลฉีกขาดเล็ก สะอาด และแรงตึงต่ำที่ขอบมาชิดกันได้ง่าย มันรวดเร็ว ทาได้โดยไม่เจ็บ และให้ผลด้านความสวยงามที่ดี จึงเป็นที่นิยมสำหรับแผลในเด็กและแผลในบริเวณที่ต้องคำนึงถึงความสวยงาม

ข้อจำกัดของมันตามมาจากการทำงานบนผิวเท่านั้นโดยตรง มันรับแรงตึงได้น้อย จึงไม่เหมาะกับแผลที่อ้าหรือถูกดึงแยกออก แผลลึกที่ไม่มีชั้นปิดรองรับ เยื่อบุหรือบริเวณที่ชื้นและมีขน หรือแผลปนเปื้อนที่ต้องระบาย มันถูกทาลงบนแผล ไม่ใช่ทาเข้าไปในแผล ใช้ภายในข้อจำกัดเหล่านั้นก็ยอดเยี่ยม ใช้เกินขอบเขตนั้นก็ล้มเหลว

แถบปิดแผลชนิดกาว

แถบปิดแผลชนิดกาวเป็นเทปเสริมแรงบาง ๆ ที่วางพาดขวางแผลเพื่อยึดขอบแผลเข้าด้วยกันจากผิว เช่นเดียวกับกาว มันเหมาะกับแผลตื้นและแรงตึงต่ำที่ขอบมาชิดกันแล้ว และไม่เพิ่มเข็มและไม่มีหัตถการนำออก — เพียงปล่อยให้ลอกออกเองเมื่อผิวหนังฟื้นตัว

บทบาทที่พบบ่อยกว่าของมันคือเป็นตัวเสริมมากกว่าการปิดแผลหลัก แถบมักถูกวางหลังจากนำไหมเย็บหรือลวดเย็บออกเพื่อพยุงแผลเป็นที่ยังใหม่อีกสองสามวัน หรือวางทับการปิดแบบใต้ผิวหนังเพื่อเสริมผิว บนสิ่งใดที่อยู่ใต้แรงตึงจริง ๆ มันเป็นส่วนเสริมของการปิดที่รับภาระ ไม่ใช่สิ่งทดแทน

การจับคู่วิธีให้เข้ากับแผล

การเลือกให้เหตุผลจากแผล ไม่ใช่จากความชอบวิธีใดวิธีหนึ่ง คำถามไม่กี่ข้อรับภาระส่วนใหญ่ ได้แก่ มีแรงตึงดึงขอบแผลให้แยกออกมากเพียงใด แผลลึกเพียงใดและต้องปิดเป็นชั้น ๆ หรือไม่ อยู่ตรงไหนและแผลเป็นจะปรากฏมากเพียงใด สะอาดหรือปนเปื้อน และบริบทให้รางวัลกับความเร็วมากเพียงใด

โดยภาพรวม แผลที่อยู่ใต้แรงตึงหรือที่ต้องปิดในความลึกต้องใช้ไหมเย็บ หรือลวดเย็บสำหรับผิวหนังยาวที่แรงตึงสูงกว่า แผลสะอาด ตื้น แรงตึงต่ำ ที่ขอบมาชิดกันคือที่ที่กาวและแถบเปล่งประกาย และที่ใดที่แผลเป็นปรากฏก็ดึงการตัดสินใจไปทางการปิดด้วยไหมละเอียดหรือแบบใต้ผิวหนัง การชั่งน้ำหนักอย่างละเอียดกล่าวไว้ด้านล่าง และคู่มือการเลือกตามเนื้อเยื่อทำต่อในส่วนของการปิดด้วยไหมเย็บ

การปิดแผลมักเป็นชั้น ๆ ไม่ใช่การเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง

ในทางปฏิบัติ วิธีเหล่านี้ถูกผสมผสานบ่อยกว่าที่จะแข่งกัน แผลที่ลึกกว่าถูกปิดเป็นชั้น ๆ ไหมละลายที่วางในชั้นหนังแท้รับแรงตึงและนำขอบแผลเข้ามาชิดกัน แล้วจึงตกแต่งผิวในภายหลัง — ด้วยไหมละเอียด เส้นเย็บใต้ผิวหนัง กาว หรือแถบ — เพื่อผลด้านความสวยงาม

มองในแง่นี้ วิธีที่ทำงานบนผิวแทบไม่ได้ทำงานเชิงโครงสร้าง กาวทับการปิดในชั้นหนังแท้ที่ฝังอยู่ หรือแถบทับไหมเย็บใต้ผิวหนัง ให้ภายนอกที่เรียบร้อยของวิธีแรงตึงต่ำในขณะที่ภาระถูกแบกรับอยู่ข้างใต้ การเลือกวิธีปิดแผลจึงมักเป็นการเลือกการผสมผสาน และไม่ควรขอให้วิธีบนผิวเพียงลำพังยึดแผลที่มันยึดไม่ได้

สิ่งที่แพทย์พิจารณาในการเลือกใช้

แรงตึงที่กระทำต่อแผล

คำถามแรก ขอบที่ถูกดึงแยกออกต้องใช้การปิดที่รับภาระ — ไหมเย็บ หรือลวดเย็บบนแผลผิวหนังยาว — เพราะกาวและแถบรับได้น้อยเกินไปและจะปล่อยให้แผลอ้า

ความลึกและว่าต้องปิดเป็นชั้นหรือไม่

แผลที่ลึกกว่าผิวหนังต้องปิดเป็นระนาบ นั่นหมายถึงไหมเย็บอย่างน้อยสำหรับชั้นลึก วิธีบนผิวทำได้เพียงตกแต่งทับการปิดที่รับภาระอยู่แล้ว

ตำแหน่งและว่าแผลเป็นปรากฏมากเพียงใด

บนใบหน้าและบริเวณที่เปิดเผยอื่น การตัดสินใจเอนไปทางการปิดด้วยไหมละเอียดหรือใต้ผิวหนัง บางครั้งตกแต่งด้วยกาว ลวดเย็บถูกหลีกเลี่ยงที่ที่รอยจะมองเห็นได้

สะอาดหรือปนเปื้อน

แผลปนเปื้อนต้องการการปิดที่แม่นยำและระบายได้ ซึ่งเอื้อต่อไหมเย็บ กาวติดเนื้อเยื่อไม่ใช้กับแผลปนเปื้อน และการเลือกวัสดุก็สำคัญด้วย — ดูไหมเส้นเดี่ยวกับไหมถัก

ความเร็วและบริบท

ที่ที่เวลาปิดแผลมีความสำคัญ — แผลยาว เด็กที่อยู่ไม่นิ่ง แผนกฉุกเฉินที่วุ่นวาย — ลวดเย็บหรือกาวปิดได้ในเวลาเพียงเศษเสี้ยวของการเย็บ ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบจริงเมื่อแผลเหมาะกับมัน

การนำออกและการติดตาม

กาวและแถบไม่ต้องมีนัดนำออก ไหมไม่ละลายและลวดเย็บต้องมี สำหรับผู้ป่วยที่จะกลับมายาก วิธีที่ไม่ต้องนำออกอาจพลิกการเลือกเมื่อแผลเอื้อ